Do wieku dwudziestego myślano, ze dla zapewnienia zdrowia i funkcji procesów życiowych wystarczy odpowiednia ilość białek i wody. Witaminy nie były uważane wtedy za tak istotne. Zauważono to dopiero wiele lat później. Są to bowiem swoiste czynniki uzupełniające, które są niezbędne do życia. Termin ten pojawił się w 1911 roku za sprawą polskiego biochemika, Kazimierza Funka. Pierwszą witaminą, którą wykrył była witamina B1. Do tej pory poznanych jest już kilkadziesiąt witamin.
Badania wykazały, że wiele z nich możemy już nawet syntetyzować samodzielnie. Okazuje się też, że owe witaminy są niezbędne dla wzrostu, rozwoju, prawidłowego metabolizmu naszego organizmu. Ich niedobór przyczynia się do powstawania licznych objawów chorobowych lub samych chorób. Każda witamina wywołuje inne reakcje na jej brak w organizmie lub zbyt niski poziom. Nasza odporność również praktycznie od razu reaguje negatywnie. Dzieli się je najprościej na te rozpuszczalne w tłuszczach (A, D, E, K) lub w wodzie (wszystkie pozostałe). Od tego zależy sposób i ilość ich przyjmowania.